Hiiii… Meesterlijke oerkreten bij Dutch Amersfoort

Hiiiiiii….

Op het veld bij de Dutch in Amersfoort trilde de lucht maandagavond met meesterlijke oerkreten. Onder leiding van ’two Australian guys’ oefenden de Masters hun haka, een eeuwenoud ritueel om te verbinden en te imponeren. Toegegeven: sommige leden haalden hun “Ka Mate, Ka Mate, Ka Ora, Ka Ora” écht uit de tenen. Luid, vol energie, rijk aan expressie & in formatie.

Na de haka was het tijd voor een lezing van gastspreker Dr. M. (Malika) Ouacha, assistent-professor op het gebied van internationale diaspora en culturele filantropie. Malika gaf een lezing over diversiteit, inclusie en gelijkwaardigheid — een thema dat steeds vaker op de agenda staat, ook in het bedrijfsleven.

Wat betekent DEI eigenlijk?

Malika opende haar lezing met een heldere definitie van de ‘vaagtaal’ rondom dit onderwerp.

• Diversiteit gaat over de aanwezigheid van mensen met verschillende achtergronden in een groep.
• Equity (gelijkwaardigheid) houdt in dat iedereen met zijn eigen set van waarden, normen en verwachtingen gelijkwaardig wordt behandeld.
• Inclusie gaat een stap verder: het betekent dat iedereen er mag zijn zoals hij of zij is, zonder zich te hoeven aanpassen aan een dominante norm.
• En als laatste: access — soms het ondergeschoven kindje — verwijst naar de onuitgesproken regels op de werkvloer: regels die je alleen kent als je er al bij hoort. Kán iedereen wel echt meedoen?

Verschillende masters schoven op hun stoel heen en weer. Wie komt er tot de beroemde zeven vinkjes? En is die vraag niet eigenlijk al gebrek aan inclusie?

Belonging & compassie

Wat is eigenlijk het doel van een gesprek over DEI? Het begrip belonging werd geïntroduceerd: een omgeving creëren waar mensen zich werkelijk thuis voelen. Een mooi ideaalbeeld, die in de weerbarstige praktijk nog ver weg lijkt. Want zijn wij niet eigenlijk ‘gewired’ door ons menselijke brein? Is ons brein niet gewoon te sterk voor ons? En leidt dit niet automatisch tot gebrek aan inclusie en voorkeur voor het bekende? Lukt het ons om écht oordeelloos te luisteren, te verbinden, nieuwsgierig te blijven?

De conclusie was helder: bewustwording is stap één, compassie stap twee. En als we het ongemak in de ogen durven kijken: wie weet waar we dan uit zullen komen.

Bekijk hier de foto’s van de avond. Met dank aan Gabor!

Hiiii!